Address Resolution Protocol (ARP)

*Layer di dalam posting ini merujuk kepada lapisan pada Open System Interconnection (OSI)

Address Resolution Protocol (ARP) atau dalam Bahasa Melayunya Protokol Resolusi Alamat adalah satu protokol yang penting di dalam rangkaian.  Protokol ini memetakan (mapping) Alamat IP (pada Layer 3) kepada Alamat MAC (Layer 2).

Sebagai contoh, jika PC-X hendak menghantar maklumat atau paket kepada PC-Y di dalam Rangkaian Kawasan Setempat (Local Area Network, LAN) yang sama, PC-X seharusnya mengetahui Alamat MAC PC-Y.  Ini kerana di dalam LAN, peranti yang digunakan untuk menghubungkan komputer adalah switch iaitu sebuah peranti yang beroperasi pada Layer 2.  Layer 2 hanya melibatkan pengalamatan MAC sahaja.  

Dalam penghantaran paket, kita sudah dibiasakan dengan pengalamatan IP.  Maka masalah timbul kerana kita hanya mengetahui alamat penerima dalam bentuk Alamat IP, sedangkan switch hanya menyokong Alamat MAC sahaja kerana ia beroperasi sehingga pada Layer 2.  Oleh itu untuk mengatasi masalah ini, kita memerlukan ARP untuk membuat mapping di mana kita mesti mengetahui Alamat IP itu milik Alamat MAC yang mana.

Untuk memahami konsep asa ARP, saya sertakan slide yang telah saya buat seperti di bawah.  Dalam bentuk grafik, mungkin lebih mudah untuk kita memahami konsep ARP ini.

Private Key dan Public Key

Dalam menghantar maklumat melalui rangkaian, beberapa ciri keselamatan perlu diaplikasikan.  Ini bagi mengelakkan daripada orang ketiga (eavesdropper) daripada mencuri maklumat yang sedang dihantar.  Dalam posting yang lepas, saya telah menunjukkan kaedah yang mudah iaitu kaedah shift-keying dimana maklumat telah diubah atas persetujuan penghantar dan penerima.  Bagaimanapun, terdapat beberapa kelemahan menggunakan kaedah tersebut seperti yang telah dibincangkan sebelum ini.

Penghantaran Maklumat dengan Shift Keying

Untuk menghantar maklumat melalui rangkaian, kita seharusnya memastikan maklumat tersebut sampai kepada penerima dan tidak dapat dipintas oleh pihak ketiga.  Bagaimanapun, adalah sukar untuk memastikan bahawa tiada pihak ketiga yang memintas maklumat yang sedang dihantar.  Oleh itu, cara yang mudah untuk memastikan maklumat kita selamat adalah dengan menggunakan kod rahsia supaya pihak ketiga tersebut tidak dapat memahami tentang maklumat yang sedang dihantar.

Kaedah paling mudah adalah dengan menggunakan Shift-Keying.  Kaedah ini menganjakkan setiap karaktor maklumat yang hendak dihantar.

Contohnya, maklumat yang hendak disampaikan adalah "BASIKAL".  Dengan menggunakan kaedah Shift-Keying, setiap karaktor/ huruf dalam perkataan tersebut akan dianjakkan.  Jika kita menggunakan Shift-Keying 2, kita menganjakkan huruf tersebut sebanyak 2 kali.  Sebagai contoh, huruf B, jika dianjakkan sebanyak 2 kali, hasilnya adalah huruf D.  Jika Shift-Keying 5, huruf B akan dianjakkan sebanyak 5 kali, menghasilkan huruf G.

Sebagai contoh, kita hendak menggunakan Shift=Keying 7.  Oleh itu, perkataan "BASIKAL" akan ditransformasikan menjadi "IHZPRHS". 

Kaedah ini amat mudah, namun ia mempunyai kelemahan yang besar:

• Penghantar dan penerima mesti mempersetujui berapakah Shift-Key yang hendak digunakan.  
• Dalam menukar-nukar maklumat berkenaan Shift-Key yang hendak digunakan, pihak ketiga mungkin dapat mencuri maklumat Shift-Key tersebut.
• Akhirnya, maklumat yang telah di Shift-Key boleh dibaca oleh pihak ketiga kerana ia telah dapat mencuri maklumat Shift-Key tersebut.

Kaedah yang lebih selamat adalah dengan menggunakan Private Key dan Public Key yang dibincangkan di dalamposting yang lain di sini.